Aangekomen!

Eindelijk, het Nieuw-Zeeland avontuur is begonnen. Na een zwaar afscheid van familie en Renate op Schiphol begon de vliegreis, 11 uur lang naar Hongkong. In het vliegtuig kregen we prima eten en drinken (wat allemaal gratis was ). Beetje jammer van de beenruimte, 11 uur lang in dezelfde houding zitten is pijnlijk!
Na een landing met heel wat hoofdpijn landden we in HK, voor een overstap van vier uur. Op het superschone vliegveld dronken we wat, strekten we onze benen en bereidden we ons voor op nog een vlucht van bijna 11 uur. In dit vliegtuig, een Boeing 777, was de beenruimte beter te doen. Ook hier was het eten erg lekker en de bediening goed. Toen we gingen landen kreeg ik helaas ontzettende hoofdpijn, die maar bleef aanhouden.
Op Auckland Airport was de controle streng, en werden we gevraagd wat we eigenlijk kwamen doen in NZ. Ook moest je aangeven of je plantaardige goederen bij je had, en of je schoenen met modder op de zolen had. Zo ja, dan moesten deze gecontroleerd worden door de douane. John moest dan ook lang wachten, omdat zijn voetbalschoenen schoongemaakt moesten worden.

Nadat we de hele vliegreis en douanechecks achter de rug hadden, konden we eindelijk het vliegveld uit. Twee mensen van EMS-Cortex (ons stagebedrijf) stonden ons op te wachten, de baas en een collega. Na kennis gemaakt te hebben werden we naar het bedrijf gebracht om een kijkje te nemen. Met een gigantische jetlag konden we alle namen nauwelijks onthouden, maar het was leuk om te zien waar we het komende half jaar zouden komen te werken!

Uiteindelijk werden we naar ons appartement gebracht, waar de residantial manager ons al op stond te wachten. Het zag er heel wat beter uit dan de foto's die we hadden gezien, waar het huis vol stond met kinderspullen. Alle kamers zijn groot en ruim, en de banken zitten goed! (zie fotoalbum) Inmiddels hebben we een strand bezocht, dat er heel anders uitziet dan in Nederland.. (nogmaals, zie fotoalbum).

Het weer is hier goed te doen, een graadje of 15. Overdag kun je buiten gewoon in een shirt of trui lopen, omdat de luchtvochtigheid vrij hoog is (ofzo). Alleen 's avonds en 's nachts is het echt koud in huis, en moeten we de houtkachel in de woonkamer flink opstoken. Vanmorgen ging het alarm opeens af, omdat de kamer blauw zag van de rook.. Direct daarna belde de brandweer omdat ze een brandmelding hadden gekregen, en of alles wel goed was. Flink schrikken dus!

Vandaag gaan we een auto uitkiezen, zodat we vanaf morgen zelf naar de stad en ons werk kunnen rijden, ipv constant met een collega mee te moeten rijden. Ook is morgen onze eerste werkdag, dus het echte werk komt eraan!

Als we een eigen auto hebben, hopen we ook meer de natuur in de trekken zodat we wat meer van de omgeving kunnen zien. Hiervan hoop ik binnenkort weer een nieuw verhaal online van te zetten!

Oh en trouwens, we hebben niks van de aardbeving gemerkt..

Reageer

Vul onderstaande velden in om een reactie te plaatsen op dit reisverhaal.

naam *
bericht *
	Stuur mij een e-mail bij nieuwe reacties op dit verhaal.
e-mail adres *